Willem de Wolf

I Like Art and Art Likes Me

Wat als Hitler en Beuys elkaar hadden ontmoet? Hoezo die twee!? Omdat kunst de wereld misschien toch kan redden… Joseph Beuys maakte na de Tweede Wereldoorlog furore in de kunsten. Hij geloofde dat ieder mens kunstenaar was en met kunst de wereld kon veranderen. Daarom wilde hij iedereen toelaten in zijn lessen op de kunstacademie. Was Adolf Hitler, aspirant-schilder die tweemaal is afgewezen voor de kunstacademie, dan wel een dictator geworden? Als nazi-leider zette Hitler hard in op kunst als propagandamiddel en bestempelde alle kunst die niet het nazi-ideaal uitdroeg als ‘ontaard’. Beuys was naast kunstenaar ook politiek activist en richtte de Duitse Groenen mee op. In I Like Art and Art Likes Me wordt kunst uit haar veilige reservaat getrokken en gebruikt om een ideologische oorlog te voeren.  

Verzamelde Boyerlezingen 'over toneelschrijven'

Feesteditie ter ere van boekje duizend: deze verzamelde Boyerlezingen bevatten schrijven van

Stijn Devillé, Magne van den Berg, Jetse Batelaan, Willem de Wolf, Simon van der Geest en Judith Herzberg

De Boyerlezingen werden door de Auteursbond in het leven geroepen ter nagedachtenis aan Marian Boyer. Sinds haar overlijden in 2013 wordt iedere twee jaar een bijzondere gast uitgenodigd die de lezing naar eigen wens mag invullen. Inspiratie staat daarbij centraal. In dit boekje #1000 brengen we al die zorgvuldig geschreven lezingen samen opdat ze nog door velen gelezen kunnen worden en een houvast voor het schrijven, het maken en het lezen van toneel mogen zijn.

Alledaags verlies

In Alledaags Verlies – The Slow Accumulation of Ordinary Losses willen Lineke Rijxman en Willem de Wolf zowel hun verlies als hun begeertes roekeloos en stevig in de verf zetten. Ze doen dat op de manier die ze beiden het beste kennen: spelend, op het toneel. Soms ongemakkelijk en confronterend, soms kwetsbaar en open, maar altijd met humor als onmisbare houvast. Ze willen terugkijken en mooi verliezen − schaamteloos in mineur en schaamteloos in majeur.

The Making of Soros The Musical

Een inkijkje in het leven van George Soros, ex-speculant, miljardair en filantroop gehaat door (extreem)rechts en (extreem)links. Waarom wordt hij op het toneel geroepen? Heeft iemand een geheime agenda? Een poging om iets te begrijpen van de wereld van het geld en het (mogelijk) goede. En het kwade. Of allebei tegelijk. Maar vooral een poging om iets van onszelf te begrijpen. Waarbij af en toe iemand vol overgave in zingen uitbarst. Want dat is de beste manier om om jezelf onder ogen te zien.

Analoog

Louis Janssens en Willem de Wolf leerden elkaar kennen toen Willem als docent op de toneel­school Louis zijn klas binnen zag komen en even dacht zichzelf te zien als student van 35 jaar terug. Andersom herkende Louis zich ook in Willem. Als iets dat je zou kunnen worden, ook al wil je het misschien niet. Wat zie je eigenlijk, als je jezelf in de ander ziet? Is jezelf in de ander herkennen de basis waarop en waarmee je leert?

David of hoe wij ons bedacht hebben

Hoe blijf je overeind in het volwassen leven zonder je op je vijftigste een kogel door je kop te jagen? Dat was het uitgangspunt van de speech ‘This is water’ van de Amerikaanse schrijver David Foster Wallace. Wallace las de tekst in 2005 op de diploma-uitreiking van een prestigieuze hogeschool. Drie jaar later pleegde hij zelfmoord. Hij werd 46 jaar. Het eerste luik, 'DAVID of hoe we ons bedacht hebben' zoekt uit hoe je een betekenisvol leven leidt, een leven dat samenhangt met anderen en met de wereld, zodat je minstens de vijftig haalt zonder een kogel door je kop te jagen.

opvoergegevens: Compagnie de Koe / De Nwe Tijd / Hof van Eede

the courage to be disliked

Een puissant rijke vrouw daalt elke week de marmeren trappen van haar penthouse af, recht naar de borrelende onderbuik van de stad. Daar observeert, fileert en memoriseert ze tot in detail wat ze ziet, hoe weerzinwekkend ook. Na elke tocht deelt ze haar mijmeringen. Want ze mag dan wel rijk zijn, ze is ook genereus.

opvoergegevens: Compagnie de Koe

ForsterHuberHeyne

Een briefwiseling over liefde en radicaliteit tussen Georg Forster en Therese Heyne, een beroemde echtpaar dat in Mainz leefde ten tijde van de Franse Revolutie. Hij wereldreiziger en revolutionair, die uiteindelijk tijdens Robespierre’s Terreur gedesillusioneerd, ziek en eenzaam in Parijs sterft. Zij schrijfster, uitgeefster en geëmancipeerde vrouw, die er naast haar huwelijk openlijk een minnaar, Ludwig Huber, op nahoudt.

Vermogen

Het is 2013. Een man en een vrouw rijden langs de Kroatische kust, waar ze hun vakantiehuis te koop hebben gezet. De terugreis is lang, maar ze zijn overmoedig. Ze willen vooruit. Hun auto rijdt ongemerkt 180.

Een paar jaar later rijden ze weer terug uit Kroatië. Het huis is eindelijk verkocht. Maar de vreugde is van korte duur. Niets blijkt te zijn wat het leek. Wat ze voor elkaar verborgen hielden, komt met een genadeloze klap aan het licht.

Krenz, de gedoodverfde opvolger

Een tekst over het fenomeen van 'de tweede man’. In de tekst verbindt Willem de Wolf zijn eigen communistische jeugd met die van Egon Krenz, de kortstondige politieke leider van DDR ten tijde van de val van de muur. Over ambities, loyaliteitsproblemen en frustraties van diegene achter de schermen; van de altijd parate, afwachtende plaatsvervanger of de veelbelovende zoon. Monoloog. De tekst is genomineerd voor de TaalunieToneelschrijfprijs 2012. opvoergegevens: Compagnie de Koe

bazel/ Basel

Duitse vertaling: Christine Bais Een verzamelaar van hedendaagse fotografie reist met een jongere vriend naar de Kunstmesse in Bazel. Een provocerend gesprek tussen de twee vrienden ontaardt in een wanhopige litanie. In hun fantasie reizen ze van het culturele centrum van Bazel naar de grauwe buitenwijk, naar de illegale wereld van Allurie waar elk detail een foto voor de Kunstmesse op kan leveren. Een tweetalige uitgave. opvoergegevens: Dood Paard

Basel

Ein Sammler zeitgenössischer Fotografie fährt mit einem jüngeren Freund zur Kunstmesse nach Basel. Der Fokus verschiebt sich aber schon bald auf ein Straßencafé, in dem der Kunstsammler vergeblich auf sein Date wartet – den jungen, dunkelhäutigen Allürie, Küchenhilfe im Restaurant Kaserne, dem er am Abend zuvor begegnet ist. Das Gespräch der beiden Freunde, die sich gegenseitig provozierende Fragen stellen, artet aus in eine verzweifelte Litanei über Schönheit und Moral. In ihrer Fantasie reisen sie vom kulturellen Zentrum Basels in einen grauen Außenbezirk, in die illegale Welt von Allürie, wo jedes Detail ein Foto für die Kunstmesse liefern könnte. Deutsche uberstezung: Christine Bais.

bazel

Een verzamelaar van hedendaagse fotografie reist met een jongere vriend naar de Kunstmesse in Bazel. Een provocerend gesprek tussen de twee vrienden ontaardt in een wanhopige litanie. In hun fantasie reizen ze van het culturele centrum van Bazel naar de grauwe buitenwijk, naar de illegale wereld van Allurie waar elk detail een foto voor de Kunstmesse op kan leveren. opvoergegevens: Dood Paard

Hannah en Martin

Hannah en Martin is gebaseerd op de geheime liefdesrelatie van de Joodse filosofe Hannah Arendt en haar leraar, de kortstondig actieve nationaal-socialist Martin Heidegger. De scheiding tussen privé en publiek, waar zowel Hannah als Martin zo op gesteld waren, gaat in onze tijd niet meer op. Wij willen tegenwoordig alles van iedereen weten. Zo willen we ook weten hoe deze twee beroemde Duitsers zich door de dramatische tijd waarin ze leefden heen hebben geslagen. opvoergegevens: mugmetdegoudentand